Griekse groenten

06/11/2026 | Griekse groenten

Afgelopen week aten we fantastische snijbonen van de grill in Thessaloniki. Lange exemplaren, eerst geblancheerd en dan geschroeid op een gloeiend heet houtskoolvuur zodat ze zwartgeblakerd en met een rokerige smaak op het bord kwamen met wat fijngesneden tomaat, zeezout, olijfolie en een flinke kwak myzithra, zeg maar de Griekse ricotta. Zalig gerecht!

Ok, we zaten in foodie-stad Thessaloniki en daar kan zoiets al eens gebeuren, maar de Griekse keuken verrast wel vaker met haar groenten. Iedereen kent natuurlijk de klassieke Griekse salade met tomaat, komkommer, paprika, ui, olijfolie, origano en een plak feta – onklopbaar in de zomer - maar er zijn wel meer groenteparels te ontdekken. Elk restaurant heeft in principe haar eigen salade, salata Zorba als het restaurant zo heet, maar afhankelijk van het seizoen staan er vaak ook klassiekers als politiki salata (met fijngesneden rode en witte kool en een pepertje), chorta (gestoofde wilde groenten met zeezout en citroen) of bonen in allerlei vormen op de kaart.

Het valt op hoezeer de groentenschotels in Griekenland seizoensgebonden blijven. Je kan er bijna het weer op gelijk zetten. Zo komt de politiki salata met kolen pas op tafel als de dagen korten en de bodywarmers verschijnen, maar zal je omgekeerd pas Griekse salade eten als de tomaten op hun best zijn. Slim van de Grieken, en dat weerspiegelt zich ook in hun markten. Op de boerenmarkten in Athene vind je – hoog opgestapeld - enkel wat in seizoen is. Dat klinkt logisch, maar ook de supermarkten lijken zich daar grotendeels aan te houden. Enkel in de chiquere wijken van de stad zul je producten vinden die het seizoen ontsnapt zijn.

Vermoedelijk heeft die seizoenskeuze te maken met de betaalbaarheid van producten, maar het ligt zeker ook aan traditie en vooral smaak. Waar veel restaurants vergelijkbare gerechten op tafel zetten, moeten ze uitblinken in productkeuze. De beste tomaten, goed vlees of fantastische garnalen. Vaak zie je de Grieken in restaurants aan de bediening vragen wat de keuken biedt en kijken ze amper of zelfs niet op de kaart. Zo horen ze ineens welke gerechten vers zijn, wat er net binnen is en wat er dus goed is. Wee het restaurant dat dan waagt een ouder gerecht naar voor te schuiven, of een ober die zegt dat hij het eens zal gaan vragen. Het stimuleert de restaurants ook om niet te veel aan te kopen, of de resten te verwerken in stoofpotten.

Dat de kwaliteit van groenten in het zuiden onvergelijkbaar is, helpt natuurlijk ook. Het is gewoon makkelijker om seizoensproducten van andere te onderscheiden en dus ook de gerechten die ermee gemaakt zijn. Daar kunnen we soms wel jaloers op zijn. Die tomaten! Die aubergines! Die bonen! Stevig, vol smaak en amper kapot te krijgen. Ook afgelopen week haalden we een Griekse sla uit de koelkast die daar al drie weken lag. Amper iets aan te merken en nog perfect voor een simpele combinatie met zeezout en olijfolie.

Maar niet gezeurd, straks zijn ook bij ons de kolen in seizoen en dan zet je met evenveel gemak zelf zo’n politiki salata op tafel. Bijvoorbeeld eentje met wat extra krenten, walnoot en pijnboompitten: Politiki-salade | Giorgos Tsoulis Smakelijk!